آموزشگاه مجازی ویرایش و نگارش

برای آگاهی از دوره‌های ویرایش، در پایین ستون موضوعات وبلاگ، مطلب مشخص‌شده با @@@@@ را بخوانید یا با 09196662166 تماس بگیرید

نشانه‌های سجاوندی

منبع: جمشید سرمستانی، گزیدهٔ شیوه نامهٔ جامع ویرایش و نگارش، تهران، نشر سرمستان، ۱۳۹۲؛ در:

 آموزشگاه مجازی ویرایش و نگارش، با نشانی www.virastari.persianblog.ir

تعریف و تاریخچه
نشانه‌گذاری سجاوندی عبارت است از گذاشتن نشانه‌هایی (نقطه، ویرگول، پرانتز و...) در متن، که خواندن و درک درست مطالب را آسان می‌سازند.
 «سجاوند»، تازی شدهٔ «سگاوند» و «سگاوند شهری است در دامنهٔ کوهی به همین نام، نزدیک سیستان.» در قدیم‌ترین متن‌هایی که در دست است اثری از نشانه‌های سجاوندی دیده نمی‌شود. تنها در متن‌های باستانی یونانی و رومی، برخی نمونه‌های نشانه‌گذاری مانند دو نقطه روی‌هم دیده می‌شود. «محمد‌بن ابی‌یزید طیفور» (متوفی ۵۶۰ ق) ملقب به «شمس‌الدین» و مکنی به «ابوالفضل السجاوندی القاری»، نخستین‌بار در سدهٔ ششم هجری قمری نشانه‌های هفت‌گانهٔ وقف را برای راه‌نمایی قاریان و درست‌خوانی قرآن کریم به‌کار برد. از همین رو نیز، این نشانه‌ها را «سجاوندی»، و قرآن‌هایی را که این نشانه‌ها در آن‌ها به‌کار رفته «قرآن سجاوندی» نامیدند.

ادامه مطلب