منبع: جمشید سرمستانی، گزیدهٔ شیوه نامهٔ جامع ویرایش و نگارش، تهران، نشر سرمستان، ۱۳۹۲؛ در:

 آموزشگاه مجازی ویرایش و نگارش، با نشانی www.virastari.persianblog.ir

امروزه فهرست‌نویسی به‌شیوهٔ رایانه‌ای -‌نه به‌شیوهٔ دستی‌- و به‌دست صفحه‌آرا انجام می‌شود؛ بااین‌حال، ممکن است نادرستی‌ها یا نا‌هم‌خوانی‌هایی در تنظیم فهرست‌ها وجود داشته باشد.
عنوان‌های هر نوشته در دو جا آورده می‌شوند:
 (۱) در فهرست‎‌ها (فهرست‎ کوتاه و بلند داشته‎‌ها، و فهرست نشانگر‌ها).
 (۲) در متن.


برای آنکه عنوان‌ها در هر دو جای پیش‎گفته، با هم هم‌خوانی داشته باشند، ویراستار بهترتیب، باید کارهایی را که درپی می‌‎آید انجام دهد:
 (۱) نخست، کارهای ویرایشی (درست کردن شیوهٔ املا، نادرستی‌های حروف‌نگاری، دستور زبان و...) را همراه با ویرایش متن، بر روی عنوان‌ها انجام ‌دهد و حتی -‌اگر نیاز باشد- عنوان‌هایی را به ‌عنوان‌های متن بیفزاید.
 (۲) پس از پایان ویرایش متن، کارهایی را که درپی می‌‎آید بر فهرست‎های آغاز کتاب انجام ‌دهد:
 (۱. ۲) شکل نوشتن همه‎ی عنوان‌ها را با شکل نوشتن عنوان‌های متن هم‎خوان کند.
 (۲. ۲) اگر به ‌عنوان‌های متن چیزی افزوده باشد، آن افزوده را به ‌عنوان‌های فهرست داشته‌ها نیز بیفزاید.
 (۳. ۲) ترتیب چیدن عنوان‌های فهرست‌ها را با ترتیب چینش عنوان‌های متن یکی کند.
آگاهی: در این مرحله نیازی نیست که ویراستار شمارهٔ صفحهٔ عنوان‌ها را (برابر شمارهٔ آن‌ها در متن) به فهرست (کوتاه‎ و بلند) داشته‎‌ها بیفزاید، یا -اگر آن شماره‌ها نادرست باشند‌- آن‌ها را درست کند؛ زیرا شماره‎های صفحه‎های عنوان‌ها پس از اصلاحات ویرایشی و صفحه‌آرایی، ممکن است دوباره تغییر کنند. درست کردن شماره‎های صفحه‎های عنوان‎‌ها در مرحلهٔ بازخوانی پایانی کتاب انجام خواهد شد؛ زیرا در آن مرحله، عنوان‌ها و شمارهٔ صفحه‎های کتاب معمولاً تغییر دیگری نخواهند داشت.