منبع: جمشید سرمستانی، گزیدهٔ شیوه نامهٔ جامع ویرایش و نگارش، تهران، نشر سرمستان، ۱۳۹۲؛ در:

 آموزشگاه مجازی ویرایش و نگارش، با نشانی www.virastari.persianblog.ir

 

(۱) تکرار فعل در چند جملهٔ پی‌درپی اشکال دستوری ندارد؛ همان‌گونه که در نثر قدیم کم و بیش تا اوایل قرن هفتم هجری آمده است:
 «اصل بهرام] چوبین [از ری بود. از ملک‌زادگان و اسپهبدان ری بود و اندرآن زمان هیچ کس از او مردانه‌تر و مبارز‌تر نبود و به گونه‌ سیاه چرده بود و به بالا دراز و خشک بود؛ از بر آن چوبین گفتند.» (تاریخ بلعمی: ص ۱۰۷۷)


 (۲) اما باید دانست که تکرار فعل با یک لفظ و صیغه‎ی صرفی ناپسند است و گاهی به‎ زیبایی جمله آسیب می‌رساند؛ بنابراین هنگامی‎که یک فعل در چند جای جمله تکرار می‌‎شود، تا جایی که می‌شود، باید با به‌کار بردن ابزارهایی که درپی می‌آید از تکرار آن جلوگیری کرد:
 (۲. ۱) حذف به‌قرینهٔ فعل.
 (۲. ۲) به‌کار بردن مترادف‌های مجاز فعل.
 (۲. ۳) به‌کار بردن وجه وصفی فعل.
مثال:
ننویسید: از نظر نویسنده‎ی مقاله، رئیس‎جمهور آمریکا باید دیپلماسی خاصی را دیکته کند که متحدان کنونی و روابط میان نهادهای بین‎المللی را پایدار کند و در صورت نیاز، آن‌ها را نهادینه کند، به نظر‌ها و عقاید دوستان و متحدان توجه کند و از هر فرصتی به‎منظور توضیح ضرورت انجام عملیات نظامی برای دوستان و متحدان استفاده کند و منطق جبر آمریکا را برای همه تشریح کند.
بنویسید: از نظر نویسنده‎ی مقاله، رئیس‎جمهور آمریکا باید دیپلماسی خاصی را دیکته کند که متحدان کنونی و روابط میان نهادهای بین‎المللی را پایدار، و در صورت نیاز، آن‌ها را نهادینه سازد، به نظر‌ها و عقاید دوستان و متحدان توجه کرده و از هر فرصتی به‎منظور توضیح ضرورت انجام عملیات نظامی برای دوستان و متحدان استفاده، و منطق جبر آمریکا را برای همه تشریح نماید.