ویرایش

هرگونه نسخه برداری و نقل قول از این وبگاه تنها با ذکر منبع مجاز است

چهارچوب مقاله‌ی پژوهشی

تحقیق و پژوهش از اهمیت ویژه‌ای برخوردار است و به‌جرأت می‌توان گفت که همه‌ی پیشرفت‌های علمی، صنعتی، پژوهشی، فن‌آورانه و جامعه‌ شناسی برپایه‌ی تحقیق و پژوهش استوار است. اصلی‌ترین و مهم‌ترین شیوه‌ی ارائه‌ی نتایج یک مطالعه و تحقیق، تهیه‌ی مقاله‌ی پژوهشی است و محققی در صحنه‌ی تولید و انتشار علمی موفق است که بتواند نتایج پژوهش خود را در مجله‌های معتبر پژوهشی به‌چاپ برساند. از آن‌جا که نوشتن درست مقاله یک رکن اساسی برای چاپ مقاله‌های علمی است، در این‌جا تلاش شده ‌است که به بررسی روش‌های (چهارچوب‌ها و قالب‌های) درست ارائه‌ی مقاله‌های پژوهشی پرداخته ‌شود. به‌طور کلی هر مقاله‌ی پژوهشی به‌ترتیب زیر، دربر دارنده‌ی اجزای اصلی است که درپی آمده:

ادامه مطلب   
نویسنده : جمشید سرمستانی ; ساعت ۱۱:۳٧ ‎ب.ظ روز ۱۳٩٠/۸/۱٢

پاسخ به نظری درباره‌ی سرنوشته‌ی املای پسوندهای فارسی

دوستی گرامی (جناب آقای امین) نظری درباره‌ی «املای پسوندها» نوشته، که از ایشان و همه‌ی کسانی که نظر خود را می‌نویسند، سپاس‌گزارم.

از آن‌جا که شاید خواندن نظر ایشان و پاسخ بنده، برای خوانندگان هم سودمند باشد، هردو را درپی آورده‌ام:

نظر جناب آقای امین:

(1) پسوند چی پسوند انجام کار در ترکی است مثل دمیرچی که معادلش در فارسی گر است مثل آهنگر یا تماشاچی که میشود تماشاگر.
(2) پسوند ومند نداریم پسوند مند داریم تنومند ، ثروتمند ، سعادتمند و غیره.
(3) وار پسوند صفت ساز است و ه پسوند اسم ساز .  وار+ه میشوند یک پسوند صفت ساز اسم ساز. مثل سنگوار که یعنی چیزی که تمامش و ذاتش از سنگ درست شده و وقتی ه به آن افزون میگردد میشود سنگواره و اسم میشود.یعنی چیزی که صفت سنگوارگی را دارد.

پاسخ:

(1)برخی پسوندها و پیشوندهای رایج در زبان فارسی ریشه‌ی غیر فارسی دارند (مانند پسوند ترکی «چی»، در «توپچی» و پیشوند عربی «بول»، در «بوالهوس»). این لفظ‌ها، امروزه – بدون درنظر داشتن ریشه‌ی آن‌ها- جزو  «پسوندهای رایج در زبان فارسی» هستند، نه جزو «پسوندهای فارسی». همان گونه که واژه‌هایی غیرفارسی در زبان فارسی رواج دارند. در این وبگاه نیز آورده‌ام:  "در زبان فارسی دست‌کم 52 پسوند وجود دارد" و ننوشته‌ام: "زبان فارسی دست‌کم 52 پسوند دارد".

پسوند «گر» معادل «چی» هست، ولی جای‌گزین آن نیست؛ یعنی به‌جای «توپچی، قاچاقچی، چایچی، هوچی، قهوه‌چی و...» نمی‌توان نوشت «توپگر، قاچاقگر، چایگر، هوگر، قهوه‌گر و...».

(2) در زبان فارسی، هر پسوندی که به‌کار رفته باشد، یعنی وجود دارد؛ حتی اگر یک بار به‌کار رفته باشد یا از افزودن حرفی به پسوندی دیگر، پدید آمده باشد. بنابر این، نمی‌توان گفت که واژه‌ی «تنومند» ترکیبی از «تن»+«مند» است؛ بلکه باید گفت که ترکیبی از «تن»+«ومند» است.

(3) پاسخ این بند در پاسخ شماره‌ی 2 گنجانده شده است؛ ضمن این‌که:

 «وار» پسوند صفت‌ساز، «ه» پسوند اسم‌ساز، و «واره» پسوند مستقل اسم‌ساز است. «وار» و  «ه» هر کدام، یک پسوند مستقل هستند که از ترکیب آن‌ها نیز پسوند مستقل دیگری پدید آمده است. (همان گونه که «هلو» یک میوه، و «انجیر» میوه‌ای دیگر است، و از پیوند آن‌ها میوه‌ی «هلو‌ انجیری» درست شده است.)

 

  
نویسنده : جمشید سرمستانی ; ساعت ٩:٢٥ ‎ب.ظ روز ۱۳٩٠/٧/۳٠
تگ ها :

پاسخ به نظری درباره‌ی اصطلاح پیاده کردن نوار

دوست عزیزی که از اصطلاح به‌کار رفته در این وبگاه ایراد گرفته‌ بودید:با تشکر از این‌که نظر خود را نوشتید خوب است به آگاهی‌ شما و خوانندگان گرامی برسانم  از چیزی که بر پایه‌ی آن، نظر خود را نوشتید آگاهی دارم؛ ولی به­کار بردن فعل «پیاده کردن» به‌معنی و به­جای «اجرا کردن» و «محقق کردن» در گفت‎وگو از عقیده، مسلک یا طرح و برنامه و مانند این‌ها، (مثلاً در «پیاده کردن اهداف بلندمدت») درست نیست؛ و باید همان فعل­های «عملی کردن، اجرا کردن، محقق کردن» و مانند این‌ها را به‌کار برد؛ اما به­کار بردن آن در اصطلاح «پیاده کردن نوار» یا «پیاده شده از نوار»، درست است.

 

  
نویسنده : جمشید سرمستانی ; ساعت ۱٢:٥٠ ‎ق.ظ روز ۱۳٩٠/٤/٥

دوره‌های حضوری و غیرحضوری ویرایش

مؤسسه­ی ویرایش سرآمدان (شماره‌ی ثبت 984)، تنها مؤسسه­ی تک­منظوره­ی ویژه­ی «ویرایش و تدریس ویرایش» در کشور، دارای مجوز رسمی از وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی، با  پیشینه­ی کاری و مشخصات زیر، آمادگی خود را برای همکاری با افراد، سازمان­ها، نهادها، مؤسسه­ها، و مرکزهای آموزشی و پژوهشی در زمینه­های زیر اعلان می‌نماید:

 

1ـ تدریس ویرایش و درست نویسی

دوره‌های ویرایش در زمینه‌های زیر برگزار می‌شود:

 

1.1ـ زمان­بندی و شرح دوره‌ها

1.1.1ـ دوره‌های ویرایش عمومی

کلاس­های ویراش عمومی در 4 دوره­ی 10 جلسه­ای و در قالب زمان­بندی­های زیر برگزار می­شود:

 

ادامه مطلب   
نویسنده : جمشید سرمستانی ; ساعت ۳:٤٢ ‎ب.ظ روز ۱۳٩٠/۳/٢٩
تگ ها :

دوره‌های حضوری و غیر حضوری درست نویسی

موسسه‌ی ویرایش سرآمدان در نظر دارد کلاس‌های درست نویسی را در قالب یک

دوره‌ی ٢٠‌ساعته، به دو شیوه‌ی حضوری و غیر حضوری برگزار کند. علاقه مندان می‌توانند

برای آگاهی بیش‌تر و نام نویسی، با شماره‌ی ۶۶ ٢١ ۶۶۶ ٠٩١٩ تماس بگیرند.

  
نویسنده : جمشید سرمستانی ; ساعت ۳:٠۸ ‎ب.ظ روز ۱۳٩٠/۳/٢٤

نرخ‌نامه‌ی ویرایش

مؤسسه‌ی ویرایش سرآمدان

نرخ‌نامه‌ی ویرایش

 

 

سطح ویرایش

میانگین تعداد تغییر در یک‌صفحه‌ی 300کلمه‌ای

متن نگارش شده

متن ترجمه شده

متن پیاده شده از نوار

کاربهای هر کلمه

 

کاربهای هر صفحه‌ی 300 کلمه‌ای

 

کاربهای هر کلمه

کاربهای هر صفحه‌ی 300 کلمه‌ای

کاربهای هر کلمه

کاربهای هر صفحه‌ی 300 کلمه‌ای

 

کم‌کار

30 تغییر

30 ریال

9000ریال

40 ریال

12000ریال

50 ریال

15000ریال

40

35

10500

45

13500

55

16500

50

40

12000

50

15000

60

18000

 

میانه

60

45

13500

55

16500

65

19500

70

50

15000

60

18000

70

21000

80

55

16500

65

19500

75

22500

 

پرکار

90

60

18000

70

21000

80

24000

100

65

19500

75

22500

85

25500

110

70

21000

80

24000

90

27000

 

   (1) پرکار، کم‌کار یا میانه بودن متن، و کاربهای ویرایش آن پس از بررسی مدیر مؤسسه، و از سوی وی اعلان خواهد شد.

  

ادامه مطلب   
نویسنده : جمشید سرمستانی ; ساعت ۱٢:٤٤ ‎ق.ظ روز ۱۳٩٠/۳/۱۱
تگ ها :

شیوه‌ی نوشتن عددها

(1) در موارد زیر، عددها با حرف نوشته می‎شوند:

(1.1) در نوشته‎های ادبی و شعرها:

مثال: لشکریان یکی پس از دیگری آمدند و دور دیوار شهر اردو زدند؛ لشکری در یمین با ده‎هزار و سیصد و پنجاه سرباز، لشکری در یسار با دوازده‏‎هزار و نهصد و چهل سرباز، و لشکری در وسط با یازده‎هزار و هشتصد و پنجاه سرباز.

ادامه مطلب   
نویسنده : جمشید سرمستانی ; ساعت ۱٠:٤٧ ‎ب.ظ روز ۱۳٩٠/۳/۱
تگ ها :

ارجاع و منبع‎نویسی[1]

(1) ارجاع: ارجاع در لغت به معنی «بازگرداندن» است و منظور این کتاب از ارجاع، «بازگرداندن خواننده به مطلب مورد نظر پدید‎آورنده» است؛ این مطلب می‎تواند قسمت‎های دیگری از خودِ نوشته و یا منبع یا مأخذ قسمت یا قسمت‎هایی از نوشته باشد که پدیدآورنده خواننده را به آن‌ها بازگشت داده است. بر همین پایه، ارجاع، خود به دو گونه‎ی «ارجاع برون‎متنی» و «ارجاع درون‎متنی» تقسیم می‎شود.

(2) منبع: نوشته‎ای است که پدیدآورنده، به‎طور مستقیم و بدون واسطه، مطلبی را از آن نقل کرده یا به آن استناد کرده است.

(3) مأخذ: نوشته‎ای است که پدیدآورنده، با واسطه‎ی آن، به‎طور غیرمستقیم، مطلبی را از منبعی نقل کرده و یا به آن مطلب استناد کرده است.

1 ـ شیوه‎ی ارجاع به منابع و مآخذ در متن

برای ارجاع به نوشته‎هایی که پژوهشی نیستند، هنگام بازگشت دادن خواننده به منبع یا مأخذ یک مطلب یا نوشته از الگوی زیر پی‎روی می‎کنیم:

 از راست به چپ: پرانتز باز شود؛ شماره‎ی ردیف منبع یا مأخذ در منابع و مآخذِ گفتار یا فصل؛ دو نقطه؛ حرف ص؛ شماره‎ی صفحه‎(ها)، یا آن‌چه کاربرد شماره‌ی صفحه دارد؛ پرانتز بسته شود.

 

ادامه مطلب   
نویسنده : جمشید سرمستانی ; ساعت ۳:٤۸ ‎ب.ظ روز ۱۳٩٠/۳/۱
تگ ها :

← صفحه بعد